در اين مقاله مدلهاي DEA را براي بهبود بخشي واحدهاي ناکارا در حالت فازي بررسي مي کنيم به اين ترتيب که در يک واحد تصميم گيرنده (DMU) ورودي ها را به ميزان معيني افزايش و با استفاده از مدلهاي DEA در صورت ثابت ماندن يا بهبود آن مقدار خروجي ها را تخمين مي زنيم البته با اين فرض که داده ها يعني همان ورودي ها و خروجي ها فازي هستند و افزايش يا کاهش آنها بر اساس يک معيار رتبه بندي بين دو عدد فازي مي باشد.

کلمات کليدي: تحليل پوششي داده ها(DEA)، برنامه ريزي فازي، واحد تصميم گيرنده (DMU)، کارائي

نويسندگان: دکتر عباسعلي نورا(عضو هيات علمي دانشگاه سيستان و بلوچستان)، سارا فناطي رشيدي(مدرس دانشگاه آزاد اسلامي واحد ياسوج)