عباسعلی نورا دلایل استعفای خود از نمایندگی مردم زابل و زهک در مجلس شورای اسلامی را در استعفانامه خود تشریح کرد.
 به گزارش خانه ملت متن کامل این استعفانامه که دقایقی پیش از سوی نورا در اختیار خبرگزاری خانه ملت قرار گرفت، بدین شرح است:
 جناب آقای دکتر لاریجانی
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
احترامآً، همانطوریکه استحضار دارید مصائب و مشکلات سیستان و بلوچستان بخصوص بحث استقرار امنیت، در جلسات متعدد و نامه های فراوان به سمع مقامات کشور رسید ولی چندان موثر واقع نشد.
 اینجانب مقلد حضرت امام راحل (ره) هستم که فلسفه تاثیر احتمال را برای اولین بار در فقه وارد فرمودند. بعبارتی پیرو مکتبی هستم که در آن خدمت زمانی معنی دار و قابل پذیرش است که تاثیر بر آن مترتب باشد. با کمال تاسف به دلیل بی توجهی به مقوله امنیت و عدم کفایت در برقراری امنیت، عدم اقتدار و عدم هوشیاری مسئولان ذیربط، در سال های اخیر به کرات شاهد موجب حملات ددمنشانه گروهک ملحد هدایت شده توسط استکبار جهانی به عاشقان ولایت و امامت در استان بوده ایم که نتیجه آن در خون غلطیدن و مظلومانه به شهادت رسیدن این عزیزان از بی کفایتی مسئولان می باشد. حال که حضور ما در مجلس در حفظ امنیت جانی مردم تاثیرگذار نمی باشد استعفای خود را از سمت نمایندگی در مجلس شورای اسلامی اعلام می دارم. برای اینکه این استعفا مورد بهره برداری بیگانگان و معاندین نظام قرار نگیرد بعنوان مقلد امام راحل (ره) تبعیت خود را از ولایت فقیه و مقام معظم رهبری حضرت آیت الله عظما خامنه ای اعلام می دارم.
گرچه قلم از بیان شدایدی که بر مردم ولایی استان می گذرد عاجز است؛ لیکن بیان دلایل استعفا را به شرایط و فرصت مقتضی دیگری واگذار نموده و تنها پاره ای از آن را مختصر به شرح زیر عنوان می نمایم:
1- عدم اقتدار کامل مدیریتی در منطقه
2- عدم تمرکز مدیریت یکپارچه
3- ضعف مدیران
4- بی توجهی به فرهنگ بومی درمنش و راهبردها
5- نبود استراتژی واحد مبتنی بر شرایط منطقه
6- بی توجهی و عدم برخورد با عوامل و حامیان داخلی جریانات
7- برصدر نشینی جاهلان و بی قدری عالمان
8- عدم اسکان مدیران و تصمیم گیران در استان
9- وعده و وعیدهای شعارگونه
10- عملیاتی نشدن برنامه ها
11- سپردن امنیت مرز به نیروهای غیررسمی
12- تمجید و تملق برای برخی از عوامل درونی حامی جریانات ناامنی
13- انتصابات بدون توجه به شرایط منطقه
14- عدم نظارت بر عملکرد متولیان امنیت
15- عدم هماهنگی لازم بین متولیان امنیت
16- عدم ساماندهی مرز و رفت و آمد بین مرزی
17- تردد افراد خارجی از مرزهای به اصطلاح کنترل شده
18- عدم هوشیاری و بصیرت مدیران در مواجهه با مسائل قبل و بعد از جریانات
19- بکارگیری ترفندهای تفرقه افکنانه برای بقای مدیریت
20- فقدان عالمان ولایی و عدم ایجاد شرایط جهت اسکان ایشان در منطقه
21- عدم نظارت بر تعلیمات مذهبی
22- ضعف دیپلماسی در مجاب نمودن کشورهای همسایه در برخورد با تروریست ها و تحویل عوامل و برچیدن پایگاه های ایشان
23- نبود استراتژی برای فعالیت های فرهنگی و اجتماعی بخصوص در رسانه های تصویری و گفتاری که فاقد هرگونه آموزه ای می باشد و بی توجهی به فرهنگ سازی شریعت فرق اسلامی، بطوریکه در اشاعه شریعت فرق اسلامی یک جانبه نگری مشاهده می شود که این خود منشاء آسیب های منطقه می باشد.
24- ناتوانی در شناسائی و محاکمه عوامل و حامیان ملحدین و جنایتکاران.
25- عدم صیانت از دستاوردهای انقلاب در منطقه بخصوص در راستای اعتمادسازی، ولایت پذیری، فرهنگی بودن انقلاب، وحدت و تقریب مذاهب....
26- عمیق شدن شکاف طبقاتی که موجب سوءاستفاده می گردد.
27- ساختارهای غلط (ساختارهای سازمانی این استان باید باتوجه شرایط منطقه تدوین گردد.)
در پایان ما عاشقان مکتب سرور و سالار شهدا امام حسین (ع) هستیم و نه تنها هیچ باکی از شهادت نداریم بلکه شهادت را افتخار می دانیم و به یاد می آوریم وقتی را که سرمبارک شهدای کربلا به همراه اسرا به شهر حران آوردند، یحیی نامی از یهودیان مشاهده نمود که لب مبارک امام حسین (ع) بر سر نی حرکت می نماید. نزدیک آمد و شنید که حضرت این آیته را تلاوت می فرمایند:
وسیعلم الذین ظلمو ای منقلب ینقلبون

ولی پذیرش اهمال ورزی ها بسیار دشوار است و باز هم شعر آن اعرابی را در وصف عاشورای حسینی که مصداق روزگار مردم ولایی ماست به یاد می آوریم که:
من از تحریر این غم ناتوانم       که تصویرش زده آتش به جانم
تورا طاقت نباشد از شنیدن       شنیدن کی بود مانند دیدن
با این اوصاف شرمنده مردم شریف و داغدار منطقه و خجل از پیشگاه امام زمان (عج) می باشم که شرایط ادامه کار برایم فراهم نمی باشد.
 جناب آقای دکتر لاریجانی، مردم از نمایندگان و مجلس شورای اسلامی انتظاری فوق العاده دارند تا با اعمال نظارت کامل، شرایطی را فراهم آورند تا مسئولان در تامین امنیت، حفظ جان، مال و احقاق حقوق شهروندی مردم منطقه اقدام لازم و عاجل معمول نمایند و نسبت به استیضاح آنانکه در این راستا پیرامون حداقل وظایف خود اهمال ورزی نموده اند اقدام موثری انجام دهند.
انصراف از استعفا در صورت تکلیف شرعی یا فراهم آمدن شرایط و احراز آن فرضی واجب است.